Bu mektupları okurken kendimi Ah Muhsin Ünlü'nün dünyasında bir yolculuğa çıkmış gibi hissettim. Her biri farklı bir bakış açısı kazandırıyor. Yazarın içtenliği ve duygularındaki çeşitlilik kitabı bence ayrı bir yere koyuyor. Satır aralarında hem edebiyatın tadı hem de insana dair ince düşünceler var.
Avukatistan,
bazı satırları okurken tüylerim ürperiyor, kalbim sancıyor. kendimi var hissediyorum, sonrası yok, en yüksekten asfalta çakılmak gibi. pek de tasavvur edemiyorum.
hisler,
Ben okumayı pek bilmem. Yazmayı bilirim anca. Saatlerce, uzun uzun, bayatlamış sade kekim ve çayımla. Yazmak isterim ama yazamam senaryo da. Okusun isterim Onur, beğensin, filmini yapsam, tanışıp görüşmek isterim Onur'la. Ama yazamam ben, senaryo. Bulamıyorum olay, espri uzunca. Ama Onur buluyor. Hemen hemen her şeyden bir senaryo çıkartıyor. Sanırım çok okuduğu için. Ben okumam ama, sevmem. Yapım öyle. O yüzden yazarım ben, romanı. Arada kalmış bir yaşamı anlatmak isterim. Sevdayı anlatırım kalbim acıya acıya. Belgeselci olmak isterim ben. Hayatını, yaşadıklarını belgesellemek isterim. Tanıtmak isterim insanlara, insanı anlatan kişileri. Onur'u, ve Murat Göğebakan'ı. Hayatım boyunca hep Murat GÖĞEBAKAN'ı tanıtmak istedim insanlara. Düşüncelerini anlatmak, yaşadığı zorlukları göstermek, göremediği değeri ölünce en azından göstermek isterim. Zorlamam da kimseyi. Hiç düşünmezdim Murat Göğebakan'a alternatif çıkacağını. Onur, Muhsim, artık her ne ise, Ünlü'yü tanıtmak isterim insanlara. Ve hep merak etmişimdir hayatını Ünlü'nün. Murat'ında.
Aksak Adam,
iy{i}ki hayatımdan çapraz geçtin abi.
zeynep,
abim,
bugun buraya hic istemeyerek yaziyorum. dun gonderilen mektuplarin yayinlandigini farkettigimden beri keyfim yok. ama baska nerden yazacagimi bilmiyorum. en azindan belki okursun bunlari. ama umarim yayinlamazsin. ben senin hayranin degilim ki be abi. hic ünlü birine hayran olmadim. sacma geliyor nedense. ben seni kendime dost sectim. tek tarafli bir dostluk. sanki ben anlatsam bir sen anlarmissin gibi. babam duyabilse o da anlardi.
beyza,
ah be abi,
ben de otuyorum her gece sana yaziyorum. bu yazilanlar burda yayinlanmasi icinmis ya. hic soylemiyorsun ki. neyseki gordugum kadariyla yayinlanan yok. zaten istemem ki abi yayinlansin. senle dertlesiyorum ben. istemem kimse okusun. bulamadim ki abi baska yazacak yer. sosyal medyadan yazmak anlamsiz. burda havaya giriyorum. sanki evine mektup yollarmis gibi. bugun fark edince bu yazilanlarin yayinlandigini. artik burdan da yazmak anlamsiz. keske gercek mektuplar yazabilsem. ne yapacam ben simdi abi? nereye yazayim? nerden dokeyim icimi?
beyza,
Allah yaşasaydı Zeus'u sever miydi? Allah'ın Muhammed'e sevgilim dediğini duysa orta yerinden çatlamaz mıydı İsa? Sahi var mı gerçekten Allah,yoksa bunlar piyasanın oyunları mı,yoksa Allah da mı Amerika'nın oyunu ? Ne dersiniz ?
Dılşat,
merhaba abim,
bugun cok uykum var. az kalsin yazmayi unutuyordum. ama aliskanlik olmaya basladi artik. yatmadan dislerimi fircaliyor sonra hemen sana yaziyorum. bende dost olarak seni sectim abi. ne yapayim. tabi senin bundan haberin yok. belki bunlari okumuyorsun bile. ama belki bir gun bir yerde karsilasiriz. haberinin dahi olmadigi kucuk dostunu tanirsin sende. dunyayi degistiremiyoruz ya hani abi. ben dunya mi da degistiremiyorum. cunku bana ait bir dunyam var mi bundan bile emin degilim. sanki hayatima hep baskalari cadir kurmus. asla gitmiyorlar. ve ben o cadirlari dolasip onlara ekmek ve su dagitmaktan kendim ac kalmis susuz kalmis gibiyim. yine cikmazdayim. babama sarilmak istiyorum. annemi affetmek istiyorum. kardesime abla olabilmek istiyorum. ama hicbirini yapamiyorum. icimde nefret besleniyor abi. sevgi nedir bilmiyorum. hala bir kurtulma sansim var mi abi?
beyza,
abi merhaba yine ben,
bugun biraz gec yaziyorum anca firsat bulabildim. abi ben bir karar aldim. artik bir isin ucundan tutmam gerek. okulumu kapatip hayallerimi elimden aldiklarindan beri ne bir kamera tuttum ne de senaryo yazdim. simdi ufaktan sinema elestirileri yazmaya baslayayim diyorum. okulda haber yazarligi dersimize giren hoca da yazilarimi okuyup duzenlemem ve gelistirmem icin bana destek olacak. milyon tane film izliyorum. sinema icin yanip tutusuyorum. birde kurgusundan senaryosuna oyunculugundan efektlerine sesine isigina kadar didik didik ediyorum filmleri. bosa gitmesin. artik zamanim da bosa gitmesin. eskiden film izledikten sonra babamla uzerine konusur analiz yapardik. babamda sinema tutkunu. izlemedigi film bulmak imkansiz. simdi onunlada konusamiyorum. bari yazayim. ufak ufak kendimi gelistireyim. bu bunalimi ve umutsuzlugu uzerimden atmanin vakti geldi. ben sanatci
Devamı
olmak istiyorum abi. ünlü degil. sanat yapmak istiyorum. insanlar sanatimi konussun. beni degil. bu noktaya gelmem icin artik bir yerlerden baslamam caba sarf etmem gerek. onun disinda bugun yine kirecburnundaydim. huzur buluyorum orda. sahsina munhasir mukkemmel bir yer. istanbulun karmasasi yok. sadece huzur var. ama benim huzurum yok be abi. onceden her saatim doluydu. sabah derse giderdim oglen okulda asistanlik yapar aksam tiyatro provalarina giderdim. hep calisirdim. kendimi oyle bir biraktimki calismadigim her an daha da deliriyorum sanki. neyse abi yine kafani bir ton seyle sisirdim. kusura bakma.
beyza,
onur abim,
abi dun yazmadim. cok hastayim. babam olsa geceleri odama gelip kontrol ederdi. ilaclarimi duzenli icirirdi. ama su an kimse bakmiyor bana. zaten dun uykuyla bayginlik arasi gittim geldim tum gun. sabah uyandigimda farkettim yazamadigimi. hos yaziyorum da okuyor musun mechul. ya da okuyup deli mi bu diyor da olabilirisin. tabi benim gibi yazan binlerce insan daha vardir. onlar kim bilir ne anlatiyor. ben ve diger binlercesi basini sisiyoruz dimi abi. kusura bakma. bugun annemin dogum gunuydu. eve cicek yolladim. tesekkur mesaji atti. ama bekledigim kadar sevinmedi. neden hicbir seyi tutturamiyorum bir turlu hicbir fikrim yok. ama hayat boyle degil mi. istemedigimiz bir ton sey onumuze yigilirken istediklerimiz bir bir elimizden kayiyor. insan olmanin cezasini cekiyormusum gibi hissediyorum cogu zaman. keske agac olsaydim diyorum. belkide kendimle bir turlu bitmeyen kavgam bu yuzden. insan olmayi sectim diye kiziyorum kendime.
beyza,
Buraya bırakmak istiyorum bu mesajı. Belki bir sabah kahvenizi yudumlarken denk gelebilirsiniz şu an bunu bilemiyorum. Üstün yeteneklerimi kaybetmişte olabilirim. Velhasıl sizinle tanışmayı çok istiyorum. Neden bunu bu kadar istediğimi elbette ki sordum kendime fakat böyle aham şaham bir cevaba da ulaştığım söylenemez. Bedenimin sol kesimi isyana başladı, ayaklandılar. Komik gelebilir size belki ama beni anlayacağınızı umut ediyorum.
İçimde biriktirdiğim çok şiir var, yazacak şairin parmakları ölümcül bir hastalığa yakalanmış. Şiirleriniz diyorum, şiirleriniz bana benziyor. Önüne bir engel koymazsanız o mısralarda boğulacağım efendim çünkü ben yüzme bilmiyorum. Sizin şiirlerinizle benim şiirlerim arasında uzun uzadıya bir köprü var, denizle çatı katını birbirine bağlıyor. Ne zaman şiir yazmaya kalksam balkon demir'ini yokluyor ayaklarım. O yüzden biraz ara vermem lazım şiire.
Neden bunu
Devamı
anlattığımı elbette ki sordum kendime ve yine binlerce bok püsür cevaplar.
Kusurum varsa affedin abicim. Ben biraz kabuğuma çekilip yüreğinizin güzelliği için şükretmeliyim tanrıya. Duyarsa tabi.
Sağlıcakla kalacaksınız.
Enis Çetin&Nevai Yürür
Enis Çetin,
abim naber? naptin?
dun sevgili onur unlu diye baslamistim bugun utanmasam hafiz diyecegim kusura bakma. ama abim gibisin be abim. niye her gun her gun yaziyor bu dersen eger, abi konusamiyorum ben. anlatamiyorum. yazmam gerek ama onu zaten hic beceremiyorum. derste haber yazarken bile her sey ustume geliyor. kalem tutmayi sevmiyorum. babamdan gecti herhalde. o simdi cok uzaklarda ya hani. bana mektup yaz diyorum. hazir degilim diyor. abi bir insanin yazabilmesi icin daha ne kadar uzaklasmasi gerek? ayni gokyuzune bile bakamiyoruz. kim bilir en son ne zaman baktiki gokyuzune. hep guluyorum. gulmezsem gecmezki. hayat ciddiye alinmayacak kadar kisa. 21 yillik hayatimda kaybettiklerimin haddi hesabi yok. ama umrumda degil be abi. bir babami ozluyorum o kadar. her gecen gun daha fazla seyden vazgectigimi farkediyorum. hic olmak uzereyim. vazgecebilceklerimin sonuna yaklastikca kendimden vazgecmekten korkuyorum. umarim okuyorsundur abi. benim derdim cevap almak degil. dertlesmek. okuyorsan zaten dertlestik sayilir. bugunde biraz rahatladim sayilir.
beyza,
sevgili onur ünlü,
hep bir hayalim vardi, gerceklesirmi gerceklesmez mi bilinmez. ama hayal kurmak iyidir. hic vazgecmedim. cocuklugumdan beri sinema askiyla yandim tutustum. babam polisti ama milyonlarca film izlemistir zaten o sevdirdi bana da. sonra gelecegim icin yol gosterdi. bende sinema okumaya karar verdim. sinema televizyon bolumunun burslusunu bir kisiyle kacirdim halkla iliskiler ve reklamciliga gittim. derslerimi duzeltir gecis yaparim dedim. mukemmeldi okulum elimden hic kamera dusmedi. hayallerim iyice olgunlasti ve netlesti. yonetmen olmak. tabi birdenbire okulum kapandi. istanbula geldim. hayallerim yerle bir oldu. cikmazin icinde ne yapacagimi nereye gidecegimi gelecekte beni neyin bekledigini bilmeden okuyorum sacma bir okulda. ama hala bir hayalim var. yonetmen olmak. nasil olurum, olur muyum ya da hicbir sey mi olurum herkes gibi. kestiremiyorum pek. bunlari size
Devamı
anlatiyorum cunku babam su an benden cok uzakta. ozledigimde onunla konusamiyorum. bunlari ona anlatamiyorum. sizin elinizin dokundugu herbir yapiti izlerken kendimi buluyorum. ben de olsam boyle yazardim diyorum ya da ben de olsam boyle oynardim vs vs. son zamanlarda su rezalet gunleri yasarken kendime yakin buldugum tek insansiniz. bence insanlar hic tanismadan da yakin olabilir. babam 5 kardesi cok severdi. bittiginde cok uzulmustuk. babam gittiginden beri 3 defa izledim 5 kardesi. nasil yapiyorsunuz bilmiyorum ama her sey gercek sanki. ben de ekrandan degilde iceriden izliyorum olan biteni. her gun kac kisi yaziyor bilmiyorum. bunlari okuyor musunuz onu da bilmiyorum. bir de ben cok sansizimdir. kesin benimki araya kaynar veya okumaya usenirsiniz. ama umarim okursunuz. cunku su an benim konusabilecegim kimsem yok. bir de son bir sey sormak istiyorum sevgili onur unlu. bu aci geciyor mu?
beyza,
Seninle konuşmaya ihtiyacım var.Sanırım kayboluyorum.MUhsiN bunu oku
yapraksı dökülüş,
Ben yazamayanlar yazariyim. İsmimi en yakin arkadaşım olan pandomim sanatçısından aldım. O bana öyle dedikden sonra kabullenmekten Baska hiç bir şey yapamadım. Bazen inanmıyor bana. Sozcuklerime, hayallerime, fikirlerine felan değil bizati bana, varlığıma inanmıyor. Soyledigine göre kafasının içinde yasiyormusum. Tamamen onun hayali arkadasiymisim. Saçmalık değilse nedir? Varlığını nasil inkar eder? Descartes e katilniyordu. Geçenlerde "Düşünüyorum öyleyse varım" dedim hayır dedi sen yoksun dedi düşünmeye başladığını an yok oldun dedi nasıl yani dedim seni ben Düşünürüm dedi. Agladim... Pandominin kolu havada gezerken gördüm türbenin oradan döndü caddeye, bana doğru geliyor yokuş aşağı. Yuzunde mütemadiyen gulumsemeler yaklaştı iyice. Tutdum öteki elinden ne yapıyorsun dedim. Geziyoruz dedi. Etrafına bakindim benden ve de pandomimden başka kimseler yoktu. Gel hadi kahveye gidelim
Devamı
tavla atalım dedim. Olmaz dedi soluna döndü kendi mırıldandı megerse bizim ki sevgili yapmış bizi tanıştırdı ama ben onu hiç görmedim oda benim gibi hayali olsa gerek. Sonra bunlar evlendiler filan çoluk çocuğa karıştılar hatta ilk çocuğuna benim adımı vermisler. Agladim... pandomimle son görüşmemizi hatirliyorum. Onlardaydik kendi küreği aldı bana da kazmayı verdi. Bana neden kazmayı verdiki dedim içindem. İcimden söylememe rağmen sanki bunu işitmiş gibi Kazmanin büyüğü sensin küçüğünü idare edersin dedi. Size yemin ediyorum içimden söylemiştim. Duymus olamaz. Kahkaha atarak bana baktı sana demedim mi sen yoksun diye dedi. Bu sefer aglamdim. Derin çukur açtık mavi toprağa pandomim içine girdi mavi toprakları üstüne attim. Delirmis bu doktor bey delirmiş. Pandomim oldu artık gelmiyor yanıma ama karısı ve çocukları geliyorlar göremiyorum fakat biliyorum seslerini duyuyorum katil diyorlar saçmalık. Mavi toprak mi olur demeyin var, benim var olduğum kadar onlarda varlar. Ağlıyorum ya ben agzima göz yaşların geliyor tuzlu biraz onlarda varlar doktor bey. Ha bide ben deli değilim doktor bey pandomimdi deli olan kendimden biliyorum.... onerileriniz olursa sevinirim yazmayı birakmalimiyim? Özel olarak su iki adam baba oğul yatakta çıplak hikayesinden vazgeç miyorsunuz?
Burak Turkan,
Aslında şiirlerinize filmlerinize dair söylemek istediğim çokça şey var. Ancak bunların Leyla ile Mecnun ile alakalı olanlarını yüksek lisans tezimde derleyip toplayacağım. Bu sebeple size sormak istediğim sorularımı ulaştırabileceğim bir imkan tanırsanız çok memnun olurum. Şimdiden teşekkürler..
elif..,
abi ben seni çok fazla seviyorum. seni görsem ağlarmışım gibi geliyor.çektiğin filmleri yazdığın şiirleri güneşin oğlunu yaptığın ya da yapmayı plandığın işleri çok seviyorum. yani şöyle ki sen ölsen ben ağlarım. çünkü çok güzel insansın.
merve,
Cumhuriyet üniversitesi sizi hep bekliyor olacak abim
Melike Okutansoy,
Küçükken bir filmde görmüştüm insan bir tanrı , kafaya koymustum bende tanrı olucaktım beceremedim yada farkında değilim bazen sabah ezanına doğru uyaniyorum bu bi isaretmi neyse neyse allah affetsin.
Emir,
Ah muhsin ünlü'ye
Ben şair olsaydım
Annemi aldırtırdım yanıma
Hem annem onu sevdiğim için ağlamaz
Hatta daha çok sevinir
Ah muhsin abinin filmleri de iş yapar
Azrail'i tanımak cesaret gerektirir
Annemi sevmekle yetinseydim
Şiir olarak kalırım
Başka kadını sevmeye yeltendim
Şair oldum