İçeriğe geç
Ah Muhsin Ünlü

Sizden Gelen Mektuplar

606 mektup · 2013–2025

Mektup yazın

Sizden gelen mektupları burada yayınlıyoruz. Mektubunuz onaylandıktan sonra adınızla birlikte görünür. Lütfen senaryo teklifleri ile ilgili mesaj göndermeyin.

Yazarsanız mektubunuz alındığında ve yayınlandığında size e-posta ile haber veririz.

Selam olsun Abi. Bilmem bizi reddeder misin, bunu okur musun, okusan cevap verir misin? Ama biz seninle bütün dergi olarak tanışmak istiyoruz. Vaktin zamanın nasıl, bilmiyoruz. Olumlu olumsuz geri dönüş yaparsan seviniriz, çünkü biz cidden bekleriz. Ah Mail Ulaştırsanız bize. Uğurlar olsun!

Fil Dişi Dergisi Ahmed Ay,

Şimdi ne zaman bir kadın bizi sevmese biz onu burçak ilan ediyoruz. Eskiden kısmet diyorduk, şimdi burçak.

Turan çalışkan,

Açtım sayfayı bir sen yazdım bir ben Fon da müzik olmalı Kamuran Akkor Sızının da sızladığı bir yer var Sırat bu olsa gerek, Cennet Cehennem yer değiştirmiş yüreğimde Cehennem galip Cennet sıkıcı Tanrı arkadaş, Tanrı en büyük düşman Tanrı da bilmiyor tütün içmeyi Tanrı da benim Tanrım Benim kadar tek düze benim kadar sıkıcı Söze senle başlamıştım aslında ben... Ayse Günana

ayse,

Nazımı nazımca anlamak felsefesini size göre de söylemek mümkünmüş gibi görünüyor bunun için önerileriniz var mıdır ?

Can,

Abi modern Türk şiirine ne kattıysan güzel olmuş, eline sağlık.

Muhammed Kaan,

Evi olmayanlar nerede yaşar? Evimi doğarken kaybetmişim. Kapıyı öyle hırsla çekmişim ki koca bina tepeme yıkılıvermiş. Camilerden çıkarken kapıları dikkatli örtün, anneleriniz ölebilir. Ben ne zaman sokağa çıksam yağmur yağıyor. Babam ayakkabılarını her boyadığında da yağmur yağardı. Yeterince kötü bir insan olursanız sizler de yağmur yağdırabilirsiniz, hem de duasız, danssız! Babam belki de kötü bir insan değildi. Hristiyanlar belki hristiyan değildir, ben de müslüman değilim belki müslüman bir aileye doğmadıysam. Günlerden pazar, çekip gitmiş bir kadın her zaman çekip gitmiş bir kadın olamıyor. Bu gece nerede uyuyacağınızı düşünüyorsanız yeterince gitmiş sayılmazsınız. Çocukken bir yetim olduğumu kavrayabilseydim şayet, belki yağmur bu denli yoğun geçmeyecekti tepeme. Yirmi yaşındayım, annemin beni bu dünyaya bırakıp kaçtığını henüz kavrayabiliyorum. İşte çekip gitmiş kadın
Devamı
dediğin böyle olur. Annem gibi! Biraz evvel bir adamı yarı yolda bıraktım ve böylece annem bir kez daha ölmüş oluyor ve ben bir kez daha yetim kalıyorum, bir kez daha şu koca kaldırımları ardı ardına gırtlağıma geçiriyor rabbim. Gök, çürümüş bir ceset görmüşçesine üzerime kusuyor, çatılar oluk oluk kusmuk akıtıyor caddelere. Hava karardı kararacak. Hepimiz biraz Maria Puder değil miyiz böyle akşamüstlerinde? Yirmi yaşındayım ve yalnız yetim yahut öksüz olduğumu değil, aynı zamanda kimsesiz ve avare olduğumu henüz kavrayabiliyorum. Sahi İstanbul'u kaç yaşında fethetmişti Fatih? *** "Yalnız ve savunmasız görünüyorum fakat oldukça saldırganımdır da." Eflatun eşarbının boynundan süzülüşünü seyrederken binlerce farklı evrende binlerce ben bir sigara yakmayı lazım görüyordu. Ateşi sigaraya denk getiremeyince çakmağı masaya bırakıp gözlerine dönmek için derin bir nefes aldım. Devam etti: "Diyeceğim o ki etrafımda dolanmanız sizin zararınıza olacaktır." Elmacık kemikleri, üzerinden şelaleler sarkıtan kayalıklar kadar keskin ve mağrurdu. O konuşurken yeniden emin oluyordum: Gördüğüm en güzel kadındı. "Beni yanlış anladın. Peşinde değilim. Yalnızca yardım istiyorum." Siz diye hitap etmek için fazla yalnızdı. Gülümsedi, gözlerimi kapattım. "Yardımsever biri gibi mi görünüyorum?" Ses tonunda, dudaklarının nasıl kıvrıldığını, gözlerinin hafifçe kısılışını, hatta saçından bir tutamı tam şu an sağ kulağının arkasına sıkıştırmakta olduğunu görebiliyordum. Bir çakmak tıkırtısıyla gözlerimi açtım, kırmızı çakmağım ince parmakları arasında sigaramı yakıyordu. Sigaramın hala dudağımın üzerinde beklemede olduğunu unutmuştum, içime çektim. "Dokuz yaşındaydım..." "Hayat hikayeni mi anlatacaksın?" Anlaşılan ben de yeterince yalnızdım. "Hikayeleri seviyorsun." Gözlerini kıstı ve bir şey soracak gibi dudaklarını araladı, ardından vazgeçip onaylar gibi kafasını salladı. "Dokuz yaşındaydım ve bir cenaze törenindeydim. Törene her yeni gelen için ölen adamın hikayesinin üzerinden geçiliyor, bense her tekrarı sanki ilk kez duyuyormuşçasına merakla dinliyor, yeni detayları başta anlatılanlara ekliyordum. En sevdiğin kitap ne?" Duraksadı "La Fontaine Masalları." "Yazarı kim?" Cevabı o da bilmiyormuş gibi afalladı. "Kızı adamın dizinde yatıyormuş." "Hangi adam?" "Ölen adam. Kızı dizinde yatıyormuş, o da saçını okşuyormuş." İrkildi. Devam ettim: "Kızı gördüm. Cenaze töreninde. Odasının kapısı aralandı ve kapısını çalan kadın bulunduğum yerden duyamadığım bir şeyler söyledi. Kız benim yaşlarımdaydı. Saçları babası severken de bu kadar dağınık mıydı diye düşündüm." Hiddetle konuşmak için dudaklarını araladı fakat ancak cılız bir ses çıkarabildi "Sen..." "Bundan sonra saçları toplu olabilir mi diye düşündüm. Hayatımda ilk kez kederi canlı ve kanlı görmüştüm, üstelik dokuz yaşında bir kız çocuğu kılığında." "Defol masamdan!" Kendi kendine yarılanmış sigaramdan derince bir nefes aldım. Korkmuştu. Elinde olsa beni oraya gömecek gibi bakıyordu ve bu konuşurken yüzüne bakabilmemi güçleştiriyordu. Başımı eğip devam ettim: " Babası kızın saçını aniden çekince kız çığlık atmış. Sonunda saçlarını babasının parmaklarından kurtarabildiğinde babasının öldüğünü görmüş. Kalp krizi." Kaşlarını çattığında kirpikleri neredeyse kaşlarına değiyordu ve alnında iki silik çizgi çıkıyordu. Ezberledim. Hiddetlle sandalyesini kaydırdı ve masadan fırladı. "Kimsin bilmiyorum ama hikaye dinlemeyi falan sevmiyorum. Bir daha karşıma çıkarsan gözlerini çıplak ellerimle yerinden sökerim." Hızlı adımlarla aksime doğru ilerlemeye başladı. Eflatun eşarp süzülerek yere düştü. Alıp peşinden gittim. "Ben de ölüyorum." dedim. "Beni ilgilendirmez." dedi. Ağzından çıkan her kelimede adımlarını biraz daha sıklaştırıyordu. Süzülerek düşen bir kırlangıç gibiydi, sivri topukları ile gövdemin üzerinden geçse ses etmezdim. "Hikayelerimi dinlemen için gözümün birini sana verebilirim. Diğerini de ben ölürken alırsın. Söz veriyorum." "Kafayı yemişsin sen." "Kabul." "Ruh hastası bir andavalsın." "Tamam, öyle olsun." "Sırf seni tıkmak adına lüks bir tımarhaneyi kapatabilirim." "Beş kuruş paran yok." "Andaval!" Sol elini yakalayıp eşarbı avcuna tutuşturdum. "Hikayelerimi dinleyecek misin?" "Evet."

tilki hanım,

seni seveni seviyorum uzunca bir süredir bu süre aşk için kafi derecede başım sürekli ağrıyor ağrıtıyor ama şikayetim bundan değil asıl canımı yakan popüler ölüşler sürekli ölüyorum ben de senin de dediğin gibi bir kez daha görüşsek onunla konuşsak yarım kalan konuşmamıza aracı olur musun aracım elçim ol abi beni dinlemedi sevmedi oysa seni dinler seni seviyor çünkü şiirlerine hayran çünküsü bu kadar bu da memo nun hikayesi umarım okursun

memo,

Merhaba

Nisa Nur Güler,

burasi dunya yahu burasi bu kadar iste anlami nedir aciklayabilirmisiniz tesekkurler

sertac kahveci,

burasi dunya yahu burasi bu kadar iste her yere cekilebilir ama asil anlami nedir çok merak ediyorum cevaplarsaniz sevinirim Teşekkürler

sertac kahveci,

AYAKKABILARINI KAPIMIN ÖNÜNDE GÖRMEK İSTİYORUM! Ah ne ince anlatılmış aşk bu ve bunun gibi nice cümlelerde. Ah muhsin ünlü ağbeyim, sana anlatmak isterdim insanoğlunun sevgisini. Ve çözüm bulmak, belki bir şiir yazmak. Kimse anlamıyor sevgiden. Avaz avaz bağırarak inmek galatadan karaköye. Bir martıyla paylaşmak sevgiyi. İyi insanlar paylaşır değil mi? Senin gibi şairlerden öğrendim. Sevginin hasını, kadın halimle adamlığı. Kimse neden dünyadaki tek çarenin sevgi olduğunu görmüyor? Bu arada kimi çok sevdiysem hep geç kalmışım hayatına muhsin ağbey. Hep sonradan dahil olmuşum hayatlarına. Ben onu çok sevdim. Bir "iyi akşamlar" deyişiyle, ütopyamda ulusal bayram ilan ettim. Ve öğrendim, aşk imkansızlıkmış. Sevmiş ve parçalanmış tüm kalplerden öperim. Saygılar.

Bir Garip Hacer,

Söylemek eyleminin en zor olanını başardım bir zamanlar aslında.Zor sev güzel olur dediler fakat olmayacak dualardan bahsetmediler. Çok merak ettiğim ise cümlenin israf edileni olmadığı için mi lal olmuş dili gökyüzümün.Çok sevdim hep kapkaranlık kalan gökyüzümü.Sezai Karakoç sana da selam olsun

Ümmiye,

biliyorum seninde miğden bulanıyo

bişeyler,

Sevgiliye gönderilemeyen bir mesajın elektronik mektupla gönderilmesinin tezahürü gibi bir sey. Ya da başka bir isim... Tanımlara işimize geldiği gibi tanımlama yapmaya alışkınız zaten son demlerde ülke olarak. Belki buna sevinmeliyiz çünkü ülke olarak çok nadir hemfikiriz. Lezzetli güney yemeklerimiz müstesna. Ayakkabılarınızı şehirlerimizin kapılarında görmek istiyoruz. Ki bu içine nal salmaktır biz olmanın. Bize gelmekten çekinen, sevgimizin aşırı dozunda ezilen ve koşar ayak yolculuğa başlayan aynı zamanda sevda mahallimize yabancı olan yine de gördüğümüzde dışımıza karşı içimizi isyan ettiren şahısların bu yaptıklarına mukabil olarak kaleminizi kırk yaşından büyük olan Senegallilerden i esirgemeyin

Hamit Payam,

Ben, canımı acıtan her şey ve herkes için cümleler dizdim. Sonra canım daha çok yandı, ben daha çok yazdım. Yazdıklarımın altına imzayı kim atacak? Ben sadece acılarımın sahibi miyim?

Mete,

Çok dertliyim be usta. Küçücük bir odadan hallice salonumun ortasında ekrandan fışkıran felaket haberlerinin esiri oldum. Kıpırdayamıyorum. 8 saattir uyanığım ama daha kahvaltı yapmadım. 4 bardak kahve içtim. Kedicik de kesti benden ümidi. Yani bilmiyorum sen nasıl dayanıyorsun bütün bu olup bitenlere. Tabi sen şiir yazıyorsun. Yapıştırıveriyorsun yumruğunu devlete inanan rezillerin burnuna. Bir de okkalı beddua...Ohh bee ... Ama benim ağlamak bile gelmiyor elimden. Çaresizce Camel'e yükleniyorum. Ciğerlerimden hörgüçler çıkacak yakında. Off be usta. Nasıl çekilir bu dünya ağrısı ! Neyse , seni de bunaltmayayım daha fazla... Sayfada görünce öyle iki satır yazayı dedim. sevgiler, selamlar...

Volkan,

Seni rüyamda gördüm ağabey, bir şelale kenarında yer sofrasında

İ. Temuçin Gündüz,

Seni rüyamda gördüm ağabey, bir şelale kenarında yer sofrasında.

İ. Temuçin Gündüz,

Güzel yazdığını kabul etmem 2 yılımı aldı, toplam 10 dakika ama.Seni seviyoruz

kaç kişi buraya gereksiz yazdı,

Çok güzel yazdığını kabul etmem 2 yılımı aldı. her gün düşünmedim tabi maksimum yılda 14 dakika. Seni seviyoruz ve okuyoruz.

kaç kişi buraya gereksiz yazdı,

E-posta aboneliği