Sizden Gelen Mektuplar

evet isterim daha önce de istemiştim ve göndermiştim, şimdi yeniden gönderiyorum, çünkü bi önceki mektubumda yazdığım şeyleri okumayı öyle çok istiyorum, sana geldi mi geldiyse nerdedir hiç bilmiyorum gerçekten, ama bulsam keşke, sonra ki mektup sonra ki mektup diyerek bütün mektupların sonuna geldim belli ki, sonra da yenisini yazdım, yazdıklarımı bulalım lütfen, adım aynı değilse bile mail adresim kesin aynıydı..iyi geceler

Anlam mı? O da ne? Anlamam gerekmiyor ah! Muhsin Ünlü. Hissetmem yetiyor. Yazdıkların yüreğimi burkuyor. Kamburumu çıkarıyor. Geçmiş zaman eylemlerin, şimdimi etkiliyor.

Şu an saat gece 2 30 ve sana bunu demeden uyumayayım dedim.Adamın dibisin !

derinlere indikçe yüzeye daha da yaklaşıyorum gibi yepyeni bir dünya keşfediyorum kafam bi!dünya

tasavvuf yalandır. yunus emreler, celaleddin rumiler hep yalandır. devlet kısıtlı akla sahip beşerlerin sistemleriyle yönetildiği sürece hiçbir şey ifade etmez.

Seneler önce tamam çok da değil 4 5 yıl önce falan emek emek arayıp ah muhsin ünlünün olduğu söylenen bir mail adresi bulup hayallerimi yazdım. Kimse cevap vermedi. Gece 03.27. Tesadüfen buraya denk geldim. Bu sitenin böyle bir iletişim kısmı olduğunu bilmiyordum. 4 5 sene önce çocuktum. Dün de çocuktum. Bugün büyüdüm. Herkes dün çocuktur çünkü. Daha ilgi çekici şeyler yazmak isterdim ama uykum var. Yarına bıraksam da unuturum. Seni seviyorum Ah muhsin.

insanlar beni anlamıyor ama ben sizi anlıyorum

Geçen yazdığıma senin adına bir sürü cevap verdim kafamda ve kendimi ikna edemedim. Belki de toplumsal hastalıktır. Yararlı bakteri gibi bir sey olabilir. Şey demiştim bu arada: Yazdıklarımızı neden paylaşırız. Yazarlar aralarında mektuplaşırlarmış, okur yazara mektup yazdığında yazar neden geri dönmüyor? Okurun yazar mı olması lazım? Ben yazıyorum. Yazdıklarımı millete okutuyorum. Biri vardı... arkadaşım yazdıklarımı okuyunca o çocuk neyi kaybettiğini bilmiyor dedi. Bu bana söylenmesi istediğim bir cümleydi ama bu rahatsız edici. Yani bilse ölür müydü? O bilmese bile biri bilse! Bir dergide okumuştum köyde yaşayan bir kadın hiç evlenmemiş ama büyük aşıkmış. Yazmış o da. Güzel yazmış ama yalnız ölmüş. Kimse biz gibileri bilmeyecek mi? Bu gün hiç kitap okumamış, şiiri instagramdan bilen arkadaşıma bir çocuğa açılması için gaz verdim. Çocuk geri dönüp "Yanımda ol" dedi ona. Aynı gün.

sevgilim seni çok seviyor, ben de onu çok seviyorum. off be muhsin ünlü...

güzel adamsın abi. ama ben yusuf'u da güzel sanıyordum fakat çürük yumurtadan daha çirkinmiş. ben onu çok sevdim abi. ona güzel şiirler okudum. güzel müzikler dinledik beraber. ben onu yaşamaya hazırdım ama gitmeyi tercih etti. gitsin abi, gitsin. ben onun uğruna şiirler okurken o gitti abi. ben ona hep canın sağ olsun derdim. yusuf bu sefer canın sağ olmasın.

İnsanlar, bazı insanlar, yazar yada yazmış. Birilerine veya birine... Bende yazıyorum arada. Şimdi insan neden yazar sorusunun cevabını -kendimce-yazdığım için biliyorum fakat insan yazdığını neden paylaşır? Biraz önce aklıma gelen bir cümleciğimi arkadaşıma attım nasıl diye. Neden yaptım, bilmiyorum. Halbuki bunu yazmama neden olan kişi özel olduğundan, yazınında özel olması gerekmiyor mu? Bu dürtü nereden geliyor? Doğru kişiye gitmesi istendiği için mi paylaşılır bu cümlelerin arasına karışmış hisler? Ya edebiyata hayat veren şairler, şiirleri kadınlara veya adamlara ulaşsın diye mi kağıtlara döktüler yazılarını yoksa ün için mi? Belki de bu günki hayatı kurtarmak içindi. Bilemiyorum. Kısacası insan neden özelini, harfe döktüğü hislerini paylaşıyor? Ulaşamayacağını bilse bile... Geceleri kafamda güneş açıyor o yüzden günaydın deyip sonlandırmak istiyorum. Teşekkür ederim.

ben neden anlayamıyorum bu dünyayı, ya da o mu anlayamıyor beni, hala anlamış değilim.

direnerek uzak kalmayı başardığım dramdan-acıdan-hüzünden-karmaşadan zevk alma duygumu tekrardan hatırlattın bana fimlerinle-yazdıklarınla-bakış açınla...bu kadar yeter tayland'a gidiyom ben

Üzerinden zaman geçmiş bir rüyayı anlatıyorum. Nasıl vardığımızı bilmiyorum, bir otelin havuzu başında muhabbet ediyorduk. Ben sana yazdığım senaryoyu anlatacakken sen "Sezerim kafamı dinlemek istiyorum, şimdi anlatma." dedin ve ben uyandım. Uyandığımda ise şiir okumaya başlarken tekrar uyandım. İkinci uyandığımda gerçek dünyadaydım; Sanayinin çatısında bir konteynırın içinde! Yatağımın altında yarım kalan biramı fondipledim ve tekrar uyudum!

Şiirlerin hayatımla ilgili radikal kararlar almama sebep oldu. Akıllı telefonumu satıp yerine kitaplar satın aldım. Üniversiteyi bıraktım ama okumayı değil. Sevgi ve muhabbetle abi, belirsiz bir zamanda yanındayım.

ilk zamanlar yüzünü çok merak ettim. Bunları yazan cok başka bir adamdı,mutlaka tanımalıydım kitap çıkartmaya hazırlanan biri olarak. Adını arattırdığımda internnetten,onur ünlünün fotoğrafı çıktı karşıma her defasında. Başlarda soyadı benzediği için çıktığını düşündüm çünkü bu kadar çok yönlü olman ve her alanda bana göre son dere başarılı olman ; hepsinin bir bedende toplanmış olması olasılığının düşük olması sebebiyle gerçeği anlamam zor oldu. farklı tür şiir yazmak isteyenlerde hep senden bir parça gördüm.Evet hepsinde parçan var,paramparça dizelerinde,her harfi bütün kalbimden geçirerek söylüyorum ki ; İYİ Kİ VARSIN..

Ah Muhsin, beni seninle o tanıştırdığı için ve beni onunla sen tanıştırdığın için üzgünüm. Zira her karanlığın içinde biraz senin dizelerin, biraz onun sesi... Ve ikiniz zihnimde buluşunca dört tarafım acılarla çevriliyor.

Azap Kuşu patates çuvalı olaya devam hantal yorgun kıpırtısız derinlikler kayboldu 2 boyutlu bi hayata dönüştü duvarlara bir kat daha çıkıldı yük ağırlaştı çimento daha bi sağlam bozuk bir sıva sıvandı o gece duvara bereleri kapatmaya yetmedi tüm güzellikler yok oldu kimse anlamadı anlaşılmak duygusu aptal ve aciz sızdı duvardan dikenli kolye takıyordu boynundaki izler bundandı hangi sevme kapatabilirdi kapatamadı karmaşık dünyaya bir düğüm daha fazla gelmedi bir düğüm daha attı omuzlarına hiçbir kuş konmamış avuç içlerinin soğukluğu bundanmış duvar dört duvar sarmaşık elbisesini giyinmiş paslı borular yeşili görmemiş ki gözler inanmış kalbi koca bir kavuk içindeki oyukluk bundanmış baykuş tünemiş gözleri hiçbir gemiye fener olmamış bedeni hiçbir gemiye liman kimsenin hiç kimsesiymiş BilgeT.

Simdiye kadar bilinen senaryolar icinde en farkli olanini ilk sen okumak ister misin.Bunu dikkatini cekmek icin soylemiyorum.

Şimdiye kadar yazılan senaryolar içinde en farklı olanını ilk sen okumak ister misin.Bunu dikkatini çekmek için söylemiyorum.