Sizden Gelen Mektuplar

bi insanın sevilebilmesi için kendisi gibi olmaması gerekiyormuş, sevilebilmek için herkes gibi olmak gerekiyormuş.. Belki o ZAMAN..

hala, ne vakit sana dair birşey onsa; büyüyor büyüyor yüreğim.

Beni hayal kırıklığına uğrattınız ...

beklersin bir tren garında, gözünün gördüğü, onun gelmediğidir. beklersin elin telefonun hemen yanında, telefonun çaldığı onun aramadığıdır yaşama başlamak istersin de onun olmadığı bu dünya hayli anlamsızdır uyur uyanırsın ölünceye dek tebrikler! artık sen de uyuryaşarsın!

derinlerdeki terk çoçukluğum ve mısır... sarılmış sorguda.

ah muhsin ünlü abim, aşığım, şiirlerini okuyorum, kaybedecek hiçbir şeyim yok, bir Allah'a can borcum var, bir de sana saygı duruşu, kız da beni sever sevmesine de platonik aşk üstüme zimmetli. -u must say good luck 2 me. ınh ınh.

Hayatımda olduğun 3 sene... Ben bu 3 seneyi dolu dolu geçirdim. Her anlamda eğittim kendimi, en çokta kalbimi kocaman yapabilmeyi, her şeye sevgi duyabilmeyi öğrendim. Benim hiç abim olmadı. Ben senin şiirlerini okurken "Abim yine yazmış be" dedim. Bende yazabilirim dedim, bende yaparım dedim. Tıpkı bi abinin kız kardeşine verdiği gücü verdin bana. Ve şimdi daha iyi bakıyorum yarınlarıma. Onur Abi benim kalbimde yerin çok başka, herkes gitsin sen gitme...

Ah muhsin unlu ah. ah ki ne ah. Sairin dedigi gibi hersey onu sevmekle basladı. asık olmak heleki platoniklik. yoksa sabahın bes bucugunda hic tanımadıgım bi adama hic kimseye anlatamadıklarımı anlatmak. zaten ona soylemek isteyipte soyleyemediklerimide twitterdan adriana limaya yazıyorum ne o yazdıklarımı okuyor ne de durumu anlıyor. bak ezan da okunuyor onu da sahit tuttum. neyse konumuz bu degil. cesaretim bi kere soyleyebilmeme yetti o ise sukunette karar kıldı. ne ben bi daha agzımı acabildim nede o buna imkan verdi. 23 yasındayım 5 yıldır hergun yastıga kafanı koydugunda onun hayaliyle uyumak filan sevmek mesakkatli is vesselam. Yagmurda basladı keske sadece bunun icin sevseydim onu. 35 yasında yuzde 35 psikolojik raporlu bi arkadasım var bense rapor alanayanlardanım. arkadasım

Bitirdim bir kitabı, ikinciye başlayacaktım. Başlamadım. Uyuyacaktım, uyumadım. Sosyal illetin ta kendisinden Onur Ünlü yazdı. Yazdı sandım. İnanacaktım ki, inanmadım. Ve böylece konu kapandı. İki kelam da kaldı, konu Bilecik Pazaryeri'ne bile dayandı. Ne o beni bildi, ne ben onu anladım. Sonra bu illetin ne kadar hayatın merkezinde olduğunu tekrarladım. Kapatacaktım kızıp kendime, kapatamadım. Tekrar uyuyacaktım, uyuyamadım. Ama yine bir şey çıkardım. Hani o ilgi duyduğun,takibinde olduğun, kimi zaman okuduğun kimi zaman dinlediğin, hatta seyrettiğin insanlardan biri çıktığında dilinin ucuna yahut parmaklarının hızına; gerçekten yapmak istediğin,demek istediğin ne bileceksin. İki fotoğraf bir imza değil ise beklediğin, mutlak isteklerinin izini süreceksin. 'Hani uyuyacaktım, uyumadım... ' Ben bir kitap yazacaktım, yarım bıraktım! Belki ben içinizde olacaktım da, yaşamakla anlam kazanacaktım! Onur Ünlü değil idi, AH ! Muhsin Ünlü idi. Gerçeğini bilmediğim bir pişmanlık ile veda ettim ben de. Hata ettim belki de. Heyecanı güzeldi yine de. AH! Gerçek olsaydı bir de...

Bir çay içsek hani,belki, kim bilir?

Standart bir yaz gecesinde bir şiirinizi dinledim ve beni neredeyse ağlatacaktı ama ağlayamadım.Böyle sanki lunapark treni ters dönünce midem ağzıma gelmiş gibi , tam yemek yiyecekken bir ölüm haberi almışım da iştahım tıkanmış gibi , sanki ilk defa yaşıyormuşum gibi hissettim. Artık ne vakit biri şiirden bahsetse Ah diyip Muhsin Ünlüyle devam ediyorum.Gecenin 03.48sinde uykusuz gözlerimden ve yorgun parmaklarımdan geçen bu satırları okumanız ümidiyle , sevgiler.

gerçeklerin son derece saçma olduğu bu hayatta bizim ironimize dokunan adamın elleriyle el kızartmaca oynamak istiyorum

Ah Muhsin! .. Sanırım birçok kişi benim gibi isminize hayran. Sizi her andığımda çektiğim Ah'ları anlatamam. Şiirlerinizi her okuduğumda Ah Muhsin diyesim geliyor. Görmek isterdim sizi. Keşke devamı olsa şiirlerinizin. Siz yeni bir şiir kitabı çıkarana kadar Gidiyorum bu* kitabınızın son sayfasını asla ama asla okumayacağım, çünkü okursam biter. Bitmesin! Bitmesin diye hep başa sarıyorum. Ezberledim artık bazen kitabı kapatıp kelimesi kelimesine devam ettiriyorum. Onur bey, keşke görseniz yazdıklarımızı.. Meftun

Ah Muhsin Ünlü, radyoda sevdigin muzik calinca gozlerini kapatip mest oldugun an.

Herkes yapmacıksa diyorum biz de mi yapmacık olmalıyız?

ah muhsin ünlü ah duruyor şimdi karşımda ve ben hiç bir şey söyliyemiyorum. uzatıyım elimide tut gidelim dünyanın bir ucuna. hiç akmasın o gözyaşların hiç düşünecek vaktin olmasın gözlerime bakmaktan. ama olmuyor işte dilim tutuyor. oracıkta tıkanıp kalıyor kelimeler be muhsin ünlü. ne yapsam olmuyor seni seviyorum iyi ki varsın..

Sizin eserlerinizle bir arkadaşım sayesinde tanıştım sonra da murat beyin eserleriyle. Beni aşırı etkiliyor şiirleriniz. Bir röportajınızda balkonda çürüyen kitaplarınızdan bahsetmişşiniz mümkünse bir adet istiyorum. Bu mesajı okusanız da okumasanız da sizi seviyorum murat beyi de vasıta olan arkadaşımı da. Hepimize bol şans...

Bir yerde bir şiirinle karşılaştım. Sevdim mi sevmedim mi bilemedim. Tekrar okudum, sonra bi daha bi daha derken şimdi bütün şiirlerini okuyorum. Ahh Muhsin Ünlü sen yok musun?

Utanıyorum sayın abi. Çok geç ayıktım dizelerini senin .. Gerçi popüler olan dizini izlemiştim ama okuyordum o ara araştıramamıştım. Kızıyorum sana sayın abi. Hiç gereği yokken kafamızı karıştırıyorsun , bitik olduğumu hatırlatıyorsun bana. Bitik misin sende abi ? Ben kadar .. Ben sen kadar bitik miyim? Bitik.

bazı şairler duygularınıza tercüman olduğu için seversiniz klişedir bu, ah muhsin ünlü'yü de hiç hissetmediğiniz duygularınıza zemin hazırlayıp, size bakış açısı verdiği için seversiniz. hiçbir şairle kıyaslanmayacak bir ''kafası'' olduğu için özel şairdir. dünyaya karşı durmak ile meşhurdur, mıknatıssız bir pusuladır o anlayamadığı çocukları balkonuna gömer. ölü bir annesi ve bütün eve dönmek isteyenler için trenleri vardır